Actueel
5 september 2010
Socialezekerheidsgebruik geconcentreerd bij kleine groep
Het gebruik van de sociale zekerheid over de gehele levensloop van 15 tot 65 jaar is sterk geconcentreerd bij een kleine groep. Twee procent van de bevolking, die het grootste deel van de levensloop afhankelijk is van een uitkering, neemt ongeveer 15 procent van het totale socialezekerheidsgebruik voor zijn rekening. Een andere groep van 15 procent van de bevolking die vooral na het dertigste jaar veelvuldig een beroep doet op de sociale zekerheid, neemt nog eens 46 procent van het totale gebruik voor zijn rekening. Daar staat een groep van 39 procent van de bevolking tegenover die het grootste deel van zijn levensloop aan het werk is en verantwoordelijk is voor slechts negen procent van het socialezekerheidsgebruik. De sociale zekerheid voor de bevolking onder 65 jaar is dus in sterke mate gebaseerd op solidariteit tussen groepen. Slechts een klein deel komt terecht bij dezelfde personen die de meeste premies betalen. Toch heeft het beroep dat men aan het begin van de levensloop, voor het 30e jaar, op de sociale zekerheid doet, slechts een beperkte voorspellende waarde voor het socialezekerheidsgebruik op latere leeftijd. Deze uitkomsten zijn het resultaat van een gesimuleerde analyse van het gebruik van sociale zekerheid over de levensloop. Deze resultaten zijn te lezen in een artikel in het economen-vakblad ESB dat ik samen met Sara Prins (medewerkster van het Ministerie van SZW) heb geschreven. Het artikel is gebaseerd op de masterscriptie sociologie van Sara Prins, waarop zij in 2009 aan de Universiteit van Amsterdam is afgestudeerd.
Klik hier voor het volledige artikel
4 september 2010
Gegarandeerd pensioen is illusie
Te lang is de illusie gekoesterd dat het Nederlandse pensioenstelsel, waarin de werknemer spaart voor zijn pensioen, meer zekerheid biedt dan de pensioenstelsels in landen waar de huidige werkenden de lasten van de huidige pensioenuitkeringen opbrengen, stel ik in een bijdrage op de economen-website MeJudice. Een dergelijk omslagstelsel kan de vergrijzing weliswaar minder makkelijk opvangen, maar biedt veel meer flexibiliteit om pensioen en premie aan te passen aan de financiele mogelijkheden. Ik pleit er daarom voor om een deel van de pensioenuitkeringen uit de lopende premies te financieren. Maar sowieso zullen we moeten accepteren dat voor ons toekomstig pensioen geen garanties zijn te bieden, ongeacht hoe we dit financieren.
12 juni 2010
Arbeid in crisis
 De economische crisis gaat niet ongemerkt aan de arbeidsmarkt voorbij. Duizenden banen zijn verloren gegaan en het aantal werklozen is snel opgelopen. Tegelijkertijd ligt aan de horizon het perspectief van een dreigend tekort aan arbeidskrachten als gevolg van de vergrijzing en de krimp van de beroepsbevolking. Deze ogenschijnlijke tegenstrijdigheid loopt als een rode draad door de beschouwingen over ‘arbeid in crisis’ in deze bundel. Ze vormen de neerslag van een conferentie die de stichting Nederlandse Arbeidsmarkt Dag en het jubilerende Tijdschrift voor Arbeidsvraagstukken op 14 oktober 2009 organiseerden in Den Haag.
In Arbeid in crisis? komen uiteenlopende thema’s aan de orde, die deels op macro- en maatschappelijk niveau liggen (zoals vergrijzing, re-integratie, aansluiting onderwijs-arbeidsmarkt), en deels op meso- en organisatieniveau (zoals personeelsbeleid, de combinatie arbeid en zorg en parttime werk). Sommige bijdragen zijn gebaseerd op kwantitatief onderzoek, andere op kwalitatief onderzoek. De meeste zijn empirisch van aard, andere zijn meer conceptueel. Tezamen bieden de bijdragen aan deze bundel een staalkaart van recent Nederlands onderzoek op het gebied van arbeidsvraagstukken.
De bundel staat onder redactie van Ronald Batenburg, Paul de Beer, Jos Mevissen en Kea Tijdens en bevat bijdragen van onder meer Andries de Grip, Jaap de Koning, Ruud Muffels, Wiemer Salverda, Coen Teulings en Ton Wilthagen.
Klik hier voor nadere informatie
19 april 2010
Verplicht vakbondslidmaatschap lost representativiteitsprobleem op
Doordat iedere werknemer profiteert van de activiteiten van vakbonden, zoals het afsluiten van CAO's, is het weinig aantrekkelijk om lid te worden van een bond. Net als bij andere publieke goederen, die aan de gehele bevolking ten goede komen, zou daarom iedere werknemer verplicht moeten worden bij te dragen aan de vakbeweging. Dit kan door een verplicht vakbondslidmaatschap in te voeren, waarvoor eem klein percentage van het loon van alle werknemers wordt ingehouden. Dit lost het probleem op van de onevenwichtige samenstelling van de leden van vakbonden en het biedt een gouden kans aan nieuwe vakbonden - of aan de gevestigde bonden om hun bestaansrecht te bewijzen. Aldus bepleit ik in mijn column in het blad Zeggenschap van april 2010.
Klik hier voor de volledige column
28 maart 2010
Geen wondermodel om de werkloosheid te bestrijden
In het boek The Labour Market Triangle. Employment Protection, Unemployment Compensation and Activation in Europe wordt het beleid ten aanzien van ontslagbescherming, werkloosheidsuitkeringen en actief arbeidsmarktbeleid in zeven Europese landen met elkaar vergeleken. De leidende vraag is of er een 'gouden driehoek' bestaat die resulteert in een optimale combinatie van werk- en inkomenszekerheid en arbeidsmarktflexibiliteit (ook wel 'flexicurity' genoemd). Experts uit België, Denemarken, Duitsland, Frankrijk, Nederland, het Verenigd Koninkrijk en Zweden beschrijven daartoe het passieve en actieve arbeidsmarktbeleid in hun land en recente ontwikkelingen daarin. In het inleidende hoofdstuk en het slothoofdstuk trekken Trudie Schils en ik conclusies over de effectiviteit van dit beleid. We stellen vast dat er verschillende combinaties van beleid zijn die min of meer vergelijkbare uitkomsten opleveren, zodat er niet één optimaal model of een 'gouden driehoek' bestaat.
19 maart 2010
Een ommekeer in het arbeidsmarktbeleid nodig
De verandering in het arbeidsmarktbeleid van het afgelopen decennium heeft niet opgeleverd wat ervan werd verwacht. Het benadrukken van werkzekerheid boven baanzekerheid, activering in plaats van bescherming, voorzorg boven nazorg en werk boven inkomen heeft vooralsnog niet geresulteerd in een flexibeler arbeidsmarkt waarin mensen gemakkelijker van baan naar baan of van werkloosheid naar werk gaan. Dit zogenaamde 'flexicurity'-beleid (combinatie van flexibiliteit en zekerheid) kan tot nu toe dan ook geen succes worden genoemd. Daarom is het beter vast te houden aan het aloude streven naar baanzekerheid, bijvoorbeeld door tijdelijke arbeidsduurverkorting in ruil voor een loonoffer. Dit schrijf ik in de rubriek 'Ooggetuigen' in het economenblad ESB van 19 maart 2010.
Klik hier voor het volledige artikel
4 januari 2010
24-uurs economie nog ver verwijderd
Anders dan vaak wordt gesuggereerd is er nog geen glimpje aan de horizon te zien van een 24-uurs economie. In een bijdrage aan het boek Or en arbeidstijden laat ik aan de hand van cijfers van het CBS en het SCP zien dat er sinds 1980 opmerkelijk weinig is veranderd in de arbeidsduur en de tijdstippen waarop Nederlanders werken. De gemiddelde arbeidsduur van voltijders is sinds 1985 vrijwel gelijk gebleven, ook als rekening wordt gehouden met atv- en vakantiedagen en overwerk. Het percentage van de beroepsbevolking dat buiten de normale kantooruren van negen tot vijf op maandag tot en met vrijdag werkt, is tussen 1980 en 2005 niet veranderd. Nog altijd wordt meer dan vier vijfde van de totale hoeveelheid werk op deze tijdstippen verzet. Kortom, er is geen sprake van een toenemende flexibilisering en spreiding van arbeidstijden.
Klik hier voor de volledige tekst van het hoofdstuk
12 december 2009
Tijd voor een nieuw akkoord van Wassenaar
In een interview met het Reformatorisch Dagblad pleit ik vandaag voor een nieuw Akkoord van Wassenaar, waarin tijdelijke arbeidstijdverkorting wordt geruild tegen een loonoffer. Dit om te voorkomen dat de werkloosheid het komende jaar sterk gaat oplopen.
Tevens stel ik dat de opvatting van minister Donner dat oudere werknemers te duur zijn niet op gedegen onderzoek is gebaseerd.
Klik hier voor het volledige bericht
16 november 2009
Rolverdeling in sociale zekerheid verdient heroverweging
De verantwoordelijkheidsverdeling voor de sociale zekerheid verdient heroverweging. Een grotere rol voor de sociale partners naast de overheid is hierbij een serieuze optie, concluderen Paul de Beer, Marcel Hogenboom, Lucy Kok en Trudie Schils in het boek Wie zorgt voor zekerheid?. Maar ook decentralisatie van de uitvoering naar de gemeenten valt te overwegen.
Al meer dan honderd jaar woedt in Nederland een strijd over de vraag wie het voor het zeggen heeft in de sociale zekerheid. Zijn de sociale verzekeringen de verantwoordelijkheid van de overheid, van de vakbonden en de werkgevers of van het particuliere bedrijfsleven? Deze strijd over de verantwoordelijkheidsverdeling is nog allerminst ten einde. Zo zijn er pleidooien om de sociale partners verantwoordelijk te maken voor de werkloosheidsuitkering. Maar er zijn ook plannen om de uitkering voor gedeeltelijk arbeidsgeschikten aan private verzekeraars over te dragen.
Het boek Wie zorgt voor zekerheid? probeerr helderheid te verschaffen over de argumenten voor en tegen verschillende modellen voor de verantwoordelijkheidsverdeling. Het boek bespreekt achtereenvolgens het private model, het publieke model, het vakbondsmodel en een gemengd model. ELke model wordt belicht vanuit een economisch theoretische invalshoek, een historische invalshoek en een internationaal vergelijkende invalshoek.
Klik hier voor verdere informatie
14 november 2009
Individualisering en globalisering geen bedreiging voor solidariteit
Bij Amsterdam University Press is het boek Sticking Together or Falling Apart. Solidarity in an Era of Individualization and Globalization verschenen. Dit boek, dat ik samen met Ferry Koster heb geschreven, is een aangepaste en geactualiseerde Engelstalige editie van ons boek Voor elkaar of uit elkaar? uit 2007.
Dit boek onderzoekt in theoretisch en empirisch opzicht welke gevolgen globalisering en individualisering hebben voor solidariteit. Het besteedt aandacht aan informele solidariteit, zoals vrijwilligerswerk en mantelzorg, en aan formele solidariteit, zoals sociale uitkeringen en ontwikkelingshulp. Het plaatst kanttekeningen bij het wijd verbreide geloof dat de groeiende internationale concurrentie en kapitaalstromen en het toenemende egocentrisme van moderne burgers de solidariteit ondergraven.
13 november 2009
Arbeidsmarktgevolgen crisis worden schromelijk onderschat
De gevolgen van de crisis lijken mee te vallen. Maar dat is slechts schijn. Komend jaar zal de werkloosheid sterk oplopen en waarschijnlijk zeker vier jaar op een hoog niveau blijven. Onorthodoxe maatregelen zijn nodig, zoals een tijdelijke algemene arbeidstijdverkorting, een ‘eenmalig pardon’ voor oudere werknemers om vervroegd uit te treden en een reële loondaling. Dit is de strekking van een artikel op de economen-site MeJudice. Het artikel is een verkorte versie van de lezing die ik op 12 november heb gehouden voor het najaarscongres van VNG en Divosa.
Klik hier voor het volledige artikel
Klik hier voor de tekst van de lezing
19 oktober 2009
AOW-hervorming betekent einde volksverzekeringen
"Niet de verhoging van de AOW-leeftijd betekent het verkwanselen van de erfenis van Drees en Suurhoff, zoals de tegenstanders betogen, maar de sluipende afbraak van het stelsel van volksverzekeringen." Aldus concludeer ik in een ingezonden stuk in NRC Handelsblad van 19 oktober 2009. Door het recht op een AOW-uitkering mede afhankelijk te maken van het aantal gewerkte jaren en de aard van het werk ('zware beroepen') wordt afstand gedaan van het principe van de volksverzekering dat iedere ingezetene gelijke rechten heeft, ongeacht het arbeidsverleden of de betaalde premie.
Klik hier voor het volledige artikel
19 oktober 2009
25 jaar onderzoek naar arbeidsvraagstukken
Op de conferentie 'Arbeid in crisis?' die op 14 oktober in Den Haag is gehouden, is het jubileumnummer van het Tijdschrift voor Arbeidsvraagstukken gepresenteerd, n.a.v. de 25e jaargang van dit tijdschrift. In een reeks artikelen wordt de ontwikkeling in het onderzoek naar arbeidsvraagstukken vanuit verschillende disciplines geschetst. In een artikel met Didier Fouarge beschrijf ik de ontwikkelingen in de arbeidseconomie. Wij constateren dat het basisprincipe van de arbeidseconomie - de neoklassieke theorie van subjecten die hun nut maximaliseren - sinds de jaren tachtig niet is gewijzigd. Wel is het model verrijkt met tal van nieuwe elementen (zoals instituties, asymmetrische informatie en onzekerheid), waardoor het uiterst flexibel is gebleken om vele uiteenlopende fenomenen te analyseren. Voor de toekomst bepleiten wij een verdere verrijking met sociologische en psychologische inzichten.
17 september 2009
Mexicaanse griep voortvarender aangepakt dan werkloosheid
Nederland staan dit najaar twee epidemieën te wachten. Om de gevolgen van de Mexicaanse griep te beperken heeft de regering inmiddels een scala aan maatregelen genomen. Die staan in schril contrast met de maatregelen die zijn genomen om het oplopen van de werkloosheid te voorkomen. "Bij de veel langduriger en ontwrichtender werkloosheidsepidemie die ons te wachten staat, ontbreekt het vooralsnog aan besef van urgentie en ernst." Aldus betoog ik in mijn column in Zeggenschap van september 2009.
Klik hier voor het volledige artikel
7 september 2009
Hervormingen verzorgingsstaat lopen telkenmale vast in het moeras
Sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw is de organisatie van de verzorgingsstaat verscheidene malen ingrijpend gewijzigd. Dit boek, dat vandaag wordt gepresenteerd, onderzoekt hoe deze hervormingen tot stand zijn gekomen en welke politieke en maatschappelijke visies daaraan ten grondslag lagen. Veel hervormingen waren meer een afscheid van het verleden dan een heldere keuze voor een nieuw model. Op deze wijze zijn politici en beleidsmakers steeds meer vastgelopen in een hervormingsmoeras dat zij zelf hebben gecreëerd.
Klik hier voor nadere informatie
21 augustus 2009
Krapte arbeidsmarkt verdwijnt uit zicht
Als gevolg van de economische recessie gaat Nederland een periode van zeker vijf jaar en mogelijk zelfs tien jaar van hoge werkloosheid tegemoet. Het perspectief van een
krappe arbeidsmarkt verdwijnt hierdoor uit zicht. Dit concludeer ik in een artikel in economenblad ESB waarin ik de gevolgen van de crisis voor de Nederlandse arbeidsmarkt tot het jaar 2018 in kaart breng.
Klik hier voor het volledige artikel
24 & 25 juli 2009
Verhoging van AOW-leeftijd is niet nodig maar wel gewenst
De financiële argumenten die het kabinet aanvoert om de AOW-leeftijd te verhogen van 65 naar 67 jaar zijn niet erg sterk. Toch is het wenselijk dat we een serieuze discussie voeren over de AOW-leeftijd. Met het stijgen van de levensverwachting valt er veel voor te zeggen om ook de scheidslijn tussen de tweede levensfase (van werken) en de derde levensfase (van rusten) op te schuiven, zodat de verdeling van de levensfasen over het leven min of meer gelijk blijft. Dit bepleit ik in het zomernummer van S&D. Een verkorte versie is onder de titel 'Maak de AOW net zo variabel als het leven' op 25 juli gepubliceerd in de Volkskrant.
Klik hier voor het volledige artikel
18 mei & 18 juni 2009
Sociaal vangnet in 25 jaar danig verzwakt
Wie nu werkloos wordt, treft het een stuk slechter dan 25 jaar geleden. Het recht om voor een uitkering in aanmerking te komen is ingeperkt, de hoogte en duur van de uitkering beperkt. Door de nadruk op kostenbeheersing en activering is de basisfunctie van de sociale zekerheid, het bieden van inkomensbescherming, uitgehold, stel ik op de economen site Me Judice. Op 16 juni is dit artikel tevens gepubliceerd in het Reformatorisch Dagblad.
Klik hier voor het volledige artikel
11 mei 2009
Recepten uit de jaren tachtig waren zo gek nog niet
De maatregelen die in de jaren tachtig werden bedacht om de werkloosheid te bestrijden, zouden, in aangepaste vorm, ook nu nog goede diensten kunnen bewijzen. Ten onrechte worden instrumenten als algemene arbeidstijdverkorting, vervroegde uittreding van ouderen en het scheppen van gesubsidieerd werk momenteel niet serieus in overweging genomen. Tegelijkertijd zouden we modieuze ideeën als 'flexicurity' en levenslang leren juist veel kritischer moeten bezien. Dit bepleit ik in het mei-nummer van S&D.
Klik hier voor het volledige artikel
3 mei 2009
Eén miljoen euro subsidie voor onderzoek naar solidariteit.
Stichting Instituut Gak heeft aan mij en Ferry Koster (Universiteit Leiden) een subsidie van een miljoen euro toegekend voor een onderzoek naar solidariteit in de 21e eeuw. Dit onderzoeksprogramma, dat vier jaar zal duren, richt zich op de grondslagen voor solidariteit in de moderne samenleving. De nadruk zal hierbij liggen op de gevolgen van vergrijzing en immigratie voor formele en informele solidariteit. Met uiteenlopende onderzoeksmethoden (survey-analyse, kwalitatief onderzoek, laboratoriumexperimenten) zal de (bereidheid tot) solidariteit tussen jongeren en ouderen en tussen autochtonen en allochtonen worden onderzocht.
3 mei 2009
Positie ambtenaren zal onder druk blijven staan
In een essay voor de bundel Rijksambtenaren voor de toekomst van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties beargumenteer ik waarom de positie van ambtenaren en andere medewerkers in de toekomst structureel onder druk zal staan. Doordat de productiviteitsstijging in de publieke sector achterblijft bij die in de marktsector, wordt de publieke dienstverlening verhoudingsgewijs steeds duurder (de z.g. Wet van Baumol). Hierdoor dreigen de collectieve lasten op te lopen. Om dit tegen te gaan zullen politici ofwel de arbeidsvoorwaarden van werknemers in de publieke sector verslechteren, ofwel de efficiëntie trachten op te voeren (resulterende in hogere werkdruk), ofwel een deel van de publieke dienstverlening privatiseren of uitbesteden. Het vragen van grotere eigen bijdragen aan gebruikers (profijtbeginsel) biedt nog de beste mogelijkheden voor handhaving van zowel de kwaliteit van de publieke dienstverlening als behoud van goede arbeidsvoorwaarden.
Klik hier voor het volledige hoofdstuk
28 april 2009
Ouderen verdienen wat zij waard zijn
In een ingezonden stuk in de Volkskrant van 28 april , onder de titel 'Zonder oudere werknemers is Nederland slechter af', reageer ik op een stuk van de economen Bas Jacobs, Ruud de Mooij en Lans Bovenberg in de Volkskrant van 23 april, waarin zij stellen dat ouderen te veel verdienen, waardoor de arbeidsmarkt van ouderen 'op slot' zit. Ik breng hier tegenin dat het feit dat ouderen relatief veel verdienen, terwijl hun arbeidsdeelname sterk is gestegen, er juist op duidt dat zij verhoudingsgewijs heel productief zijn in hun huidige werk.
Klik hier voor het volledige artikel
28 april 2009
Lessen van Wassenaar
Wie bij de komende cao-onderhandelingen terug wil grijpen op het succes van het Akkoord van Wassenaar in 1982 - met de kenmerkende loonmatiging bij economische tegenwind - moet even goed kijken naar het geheel van afspraken in dat akkoord en de effecten op korte en lange termijn. Hieruit zijn belangrijke lessen te leren voor de huidige situatie, betoog ik in een artikel in VM Verenigingsmanagement.
Klik hier voor het volledige artikel
14 april 2009
De paradox van de godsdienstvrijheid
De paradox van godsdienstvrijheid is dat zij godsdienst tot een individuele keuze maakt die niet meer van andere keuzen te onderscheiden is en derhalve ook geen speciale bescherming meer verdient. Tegelijkertijd claimen de voorstanders van de grondwettelijke godsdienstvrijheid juist op grond daarvan speciale bescherming voor godsdienstige uitingen, die niet geldt voor andere, niet-godsdienstige uitingen. Zo kan een gelovige zelf bepalen of hij/zij om religieuze redenen geen handen wil schudden, maar vervolgens een beroep doen op de godsdienstvrijheid om dit gedrag te rechtvaardigen. Dit is de centrale stelling van mijn bijdrage aan de bundel Godsdienstvrijheid: afschaffen of beschermen? van het Nederlands Juristen Comité voor de Mensenrechten (NJCM). Deze bijdrage is een bewerking van een eerder artikel in S&D van oktober 2007.
Klik hier voor het volledige artikel
4 februari 2009
Krimpende arbeidsmarkt gaat gepaard met oude problemen
Krimp van de beroepsbevolking roept zowel hoopvolle als pessimistische verwachtingen op. Hoopvol, omdat werkloosheid tot het verleden zou behoren, pessimistisch omdat een tekort aan arbeidskrachten onze welvaart in gevaar zou brengen. In dit artikel in een themanummer van BenM over bevolkingskrimp laat ik zien dat beide verwachtingen ten onrechte uitgaan van een statische benadering van de arbeidsmarkt. Doordat vraag en aanbod op de arbeidsmarkt zich aan elkaar aanpassen, zal de arbeidsmarkt er in de toekomst niet geheel anders uitzien dan in het heden. Daar komt bij dat de sterkste vergrijzing van de beroepsbevolking inmiddels voorbij is en dat de leeftijdsopbouw in de komende vijfentwintig jaar weinig zal veranderen. De problemen van een krimpende arbeidsmarkt zullen daardoor veel overeenkomsten vertonen met die van de groeiende arbeidsmarkt van de voorgaande decennia.
Klik hier voor het volledige artikel
10 januari 2009
De toekomst ziet er voor ouderen rooskleurig uit!
De arbeidsdeelname en het gemiddelde inkomen van ouderen stijgen gestaag waardoor hun toekomst er in sociaaleconomisch opzicht rooskleurig uitziet. In het tienjarig jubileumnummer van Geron. Tijdschrift over ouder worden & maatschappij geef ik een overzicht van de belangrijkste trends op het gebied van arbeid en inkomen van ‘jong’ en ‘oud’ sinds het midden van de jaren negentig. Ik maak de balans op van de huidige arbeids- en inkomenspositie van ouderen en werp een blik vooruit. Ik concludeer dat de toekomst in sociaaleconomisch opzicht er voor ouderen rooskleurig uitziet.
Klik hier voor het volledige artikel
27 december 2008
Overheid moet grenzen stellen aan kuddegedrag
In een opinieartikel voor de Volkskrant stel ik dat niet alleen de kredietcrisis, maar ook veel andere hedendaagse problemen worden veroorzaakt door kuddegedrag. Om deze problemen aan te pakken zou de overheid strikte grenzen moeten stellen aan collectief gedrag via vormen van quotering.
Dit artikel is een bewerking van mijn artikel 'Grenzen stellen voor meer vrijheid' in S&D 2008 nr.12 (zie 15 december 2008).
Klik hier voor het volledige artikel
23 december 2008
Succes op het gebied van flexicurity is niet te koop
In een themanummer van het Tijdschrift voor Arbeidsvraagstukken over flexicurity (de combinatie van werk- en inkomenszekerheid en arbeidsmarktflexibiliteit), vergelijken Trudie Schils en ik het arbeidsmarktbeleid in vijf Europese landen: België, Denemarken, Duitsland, Nederland en het Verenigd Koninkrijk. De combinatie van genereuze werkloosheidsuitkeringen, actief arbeidsmarktbeleid en soepele ontslagregels in Denemarken wordt vaak als een 'Gouden Driehoek' aangeduid. Inderdaad presteert Denemarken op het gebied van flexicurity beter dan de andere vier landen. Het Deense succes op het gebied van flexicurity valt echter niet eenvoudig te kopiëren door een of enkele elementen van het Deense model over te nemen.
Klik hier voor het volledige artikel
18 december 2008
Recessie komt als geroepen
In een opinie-artikel in NRC Handelsblad van 18 december 2008 betoog ik dat de komende recessie uitstekend getimed is. Aangezien er nog krapte is op de arbeidsmarkt en vanaf volgend jaar de eerste babyboomers met pensioen gaan, had deze recessie op geen beter moment kunnen komen. Om te voorkomen dat de werkloosheid niettemin fors oploopt, bepleit ik ervoor om oudere werknemers in de gelegenheid te stellen (tijdelijk) eerder uit te treden, waarbij de werkgever hen een aanvulling op hun pensioen zou moeten geven.
Klik hier voor het volledige artikel
15 december 2008
Grenzen stellen voor meer vrijheid: nut en noodzaak van modern maakbaarheidsdenken
Veel prangende kwesties in onze samenleving — van files tot kredietcrisis — zijn te herleiden tot alledaagse, rationele afwegingen van individuen. Hoe antwoordt de politiek? Waar bij liberalen financiële prikkels favoriet zijn en christen-democraten zweren bij zelfregulering, zouden sociaal-democraten een lans moeten breken voor een derde benadering, stel ik in S&D van december 2008: het strak begrenzen van gedrag, bijvoorbeeld via het opleggen van quota. ‘Het is een illusie te denken dat de grote problemen van vandaag zijn op te lossen met meer eigen verantwoordelijkheid en meer marktsturing.’
Klik hier voor het volledige artikel
15 december 2008
Recessie kan lang duren
De werkloosheid zal in de komende recessie minder sterk oplopen dan in voorgaande recessies. Dat is goed nieuws, maar het kan wel betekenen dat er geen gevoel van urgentie ontstaat. "In plaats van kort, maar heftig, dreigt de recessie dan mild, maar langdurig te worden", schrijf ik in mijn driemaandelijkse column in het blad Zeggenschap.
Klik hier voor het volledige artikel
|
